من از بین هفت میلیارد نفر با رنگ ها و شکل ها و عقاید متفاوت تنها یک نفر را میخواستم.

یک نفر که با دیوانگی هایم همراه شود،صدای رویاهایم را بشنود،خستگی هایم را در آغوش بگیرد،محبت را برایم معنا کند،عشق را تفسیر کند و رسالتش آرامشی باشد که در زیر سایه اش رختِ دلشوره هایم را بشورم.

یک نفر که بلند پروازی هایم را بفهمد و خالق اتفاقات شیرینم شود.

یک نفر که غبار ناامیدی را از روحم پاک کند،بغض هایم را به یغما ببرد و همدم غم و اندوهی شود که گاهی بر پشت بام کلبه تنهایی ام می تابد.

یک نفر که عجیب شبیه تو بود.

تویی که مدت هاست رفته ای...