پُک زدن به سیگار هیچ معنایی ندارد الّا نوعی لجاجت با خود و حتی لجاجت در تداوم نوعی عادت. عجیب ترین خوی آدمی این است که میداند فعلی بد و آسیب رسان است، اما آن را انجام میدهد و به کرات هم.

هر آدمی دانسته و ندانسته، به نوعی در لجاجت و تعارض با خود به سر میبرد و هیچ دیگری ویرانگرتر از خود آدمی نسبت به خودش نیست.