.

کاش می شد تمامِ آدم های غمگین و

تنهایِ جهان را در آغوش کشید،

برایشان چای ریخت،

کنارشان نشست و با چند کلامِ ساده،

به لحظاتشان رنگِ آرامش پاشید

و حالشان را خوب کرد.

کاش می شد این را قاطعانه و آرام

در گوشِ تمامِ آدم ها گفت؛ که غم و اندوه،

رفتنی است و روزهایِ خوب در راه اند،

که حالِ همه مان خوب خواهد شد...