خواجه عبدالله انصاری :

الهی! خواندی، تاخیر کردم.
فرمودی، تقصیر کردم.
عمر خود بر باد کردم و بر تن خود بیداد کردم.
اگر گوییم، ثنای تو گوییم. اگر جوییم، رضای تو جوییم.
الهی! گفتی کریمم، امید بدان تمام است.
تا کرم تو در میان است، نا امیدی حرام است.