پُک زدن به سیگار هیچ معنایی ندارد الّا نوعی لجاجت با خود،

 و حتی لجاجت در تداوم ِ نوعی عادت.

 عجیب ترین خوی ِ آدمی این است که می داند

 فعلی بد و آسیب رسان است، اما آن را انجام می دهد و به کرات هم.

 هر آدمی ، دانسته و ندانسته،

 به نوعی در لجاجت و تعارض با خود بسر می برد،

و هیچ دیگری ویرانگرتر از خود ِ آدمی نسبت به خودش نیست

.