همه ما از اين آدم ها در زندگیمان داريم

آدمهايی كه الكی و تكراری حالتان را می پرسند

كه آخرِ تلفن آدرس فلان جا و تلفن فلان دوست را می گيرند و خلاصه دليل الو گفتنشان خودِ خودت نيستی هم هستند !

اما من عاشق آنهايی هستم كه شايد ماهی يكبار اسمشان روی موبايلت می افتد !

اما وقتی اسمش را روی صفحه تلفنت می بينی ، خيالت از زندگی جمع می شود

آنهايی كه عمقشان با تو معلوم است!

آنهايی كه قرار نيست بابتِ احوال نپرسيدن ها سوال پيچت كنند ، آنهايی كه وقتی بعداز هر چند وقت كه باشد وقتی می گويی الو اين را نمی شنوی :

نبايد يه حالی بپرسی !

آنها می گويند : گفتم حالت رو بپرسم