در هفدهمین روز از این ماه عزیز، ماه نزول قرآن، ماه مبارک رمضان میخوانیم: اللَّهُمَّ اهْدِنِی فِیهِ لِصَالِحِ الْأَعْمَالِ ؛ خدایا مرا به انجام اعمال صالح هدایت فرما. لذا تنها داشتن ایمان و گفتن ذکر کافی نیست. اگر قرآن بخوانیم ولی به آن عمل نکنیم فایده ندارد. البته عمل کردن تنها هم کافی نیست، نماز و دعا و قرآن خوانده نشود و فقط اعمال خوب انجام دهیم. بازهم فایده ندارد. خواندن و عمل کردن باید کنار هم باشد.
بعضی ها رو میبینم اهل نماز و دعا و قرآن هستند ولی ذره ای به دستورات قرآن عمل نمیکنند. اعمال آنها هیچ سنخیتی با نماز و دعا ندارد. به عکس بعضی ها خیلی مردم دوست و اهل کار خیر و گاهی مدیریت چند خیریه و ... به عهده دارند.خلاصه اهل اعمال شایسته اند ولی نماز نمیخوانند یا خیلی در نماز کاهل و سست هستند. هر دو گروه مردود هستند.
باید در کنار داشتن باور و ایمان قلبی به خدا، به نماز و دعا و قرآن خواندن پناه ببریم و همزمان و هم ردیف آن به دستورات خداوند که قرآن کریم است، عمل کنیم و پرونده ای با اعمال صالح، توشه سفر آخرت خویش کنیم. ان شاالله