می‌دانی! یک زن وقتی عاشق شد؛ تمام دنیای خود را تقدیم می‌کند به کسی که دوستش دارد؛ و اینگونه آن زن دیگر دنیایی ندارد تا در آن زندگی کند مگر حضور مردی که دنیایش را به او تقدیم کرده است. وقتی قلب میان سینه‌ات را بخشیدی؛ دیگر قلب نداری مگر اینکه در سینه او به تپش برسی؛ آنگاه خودیت تو از بین می‌رود و دیگر همه‌جا را تنها با چشم‌های او می‌بینی و من یقین دارم عشق از زندگی برتر است زیرا حرارتش بیشتر است، نورش روشنتر است و عشق یعنی پیوستن در انحنای چشم‌های او...