دوای دردم بود پاییز

تا اون روزی که تو معنیش رو عوض کردی و شد «زهر»، شد «نمک روی زخم»...

پاییز، خودش معنی نداشت آدما بهش معنی دادن، با بودنشون، با رفتنشون!