این حال و هوای پاییزی ؛

جان می دهد برای قدم زدن های طولانی .

جان می دهد که فارغ از تمام غصه های روزگار ؛

خودت را برداری و به دست های مهربان خیابان بسپاری .

و فراموش کنی ؛

تمام دغدغه های بی ثمری ؛

که فقط آرامشت را می گیرند .

باید قدم زد ،

باید فراموش کرد ،

باید برای ساعاتی هم که شده ؛

بی خیال بود ...