آبان هم رسید ...

با کوله باری پر از باد و باران و برگ های نارنجی .

با حال و هوای دلبرانه ای، که آدم را ناخودآگاه، شیفته و عاشق می کند .

با لطافتِ کم نظیری ، که خیابان ها را آماده می کند برای قدم زدن .

درختان، مهیای یک تغییر شده اند، و تغییر، بارزترین نشانه ی تکامل است .

آسمان، خودش را آماده کرده تا تمام دردهای ته نشین شده اش را ببارد ، و زمین ، برایِ بی قراری هایش، آغوش وا کرده .

کاش ، همراهِ برگ های خشکِ پاییز ، تمام کینه و دشمنی و غم ها بریزد ،

کاش دوباره مثل گذشته، غمخوار و چاره ساز هم باشیم .

هوا ، هوای رفاقت است و همدلی،

فصل ، فصل دوست داشتن ،

و ماه ، ماه بخشش ،

ماه خوب بودن ...

"مهر" نیست ،

مهربانی که هست !