مهر ؛

تداعی بخشش است و مهربانی ،

تداعی روزهای روشن و پر التهاب کودکی ...

پاییز ، از راه می رسد که ثابت کند ؛

گاهی سقوط هم با شکوه است ،

و گاهی رفتن، بهانه ایست برای بازگشتن .

وقتی شبیه برگ های خشک پاییز ؛

عاشق و یکرنگ باشی ،

وقتی غرور نداشته باشی ،

وقتی آدم ها را بی بهانه دوست داشته باشی

پاییز، عاشق است.

آمده تا مهربانی را تمدید کند ...

تا فرش خوشرنگ و با صفای خودش را ؛

زیر پای عابران خسته ی شهر، پهن کند .

تا بهانه ای باشد ؛

برای عاشقانه های بی تکرار و

قدم زدن های جانانه !