میگویم جانِ دل؟

شما که پا قدمتان خوب است ،

می شود بیایید ؛

پا به قلبِ ویرانه ی ما بگذارید ،

و هیچوقت قصدِ ترکش را نکنید؟

آخر میدانید چیست؟

شما که نیستید ،

کار و بارِ دلِ بی نوایمان

از رونق افتاده...!