میدانم گاهی

تلخ ام؛

گس ام؛

بیشتر از معمولِ زندگیِ یک نواختم؛

بد اخلاق و عنُق هستم ؛

میدانم روزهایی ست مثلِ پیچکِ یاسِ روی دیوارِ خانه های قدیمی ؛

در خودم میپیچم ؛

و هرچقدر در را بکوبند؛

هیچکسی را در خانه ی کوچک ام راه نمیدهم.

اما حتّی آن زمانی که خودم را دوست ندارم

تو را بسیار دوست دارم

بسیار...