زنی که می نویسد، آرام انقلاب می‌کند..
کلمات در نوشتارِ او رنج‌مندند
و غالباً رد پای تازیانه بر قامتِ آوازِ هر کلمه‌ای رخ‌نمایی می‌کند.
زن‌ها، گناهکار می‌نویسند،
نوشتارشان آلوده است به حقیقت،
به رنج، به گناه.
زن اگر تن نداشت،
گناه هرگز زاده نمی‌شد ...!!!