الیزابت با خودش فکر کرد :
" جای شکرش باقی‌ست که هنوز چیزی برای آرزو کردن دارم .
اگر همه چیز مطابق خواسته‌هایم بود ،
حتما افسرده‌تر می‌شدم .
اما حالا می‌فهمم که چقدر می‌شود آرزو داشت
و با امیدِ رسیدن به آن‌ها ،
از زندگی لذت برد .
برنامه‌ای که همه چیزش مطابقِ میلِ آدم باشد ، هیچ‌وقت عملی نمی‌شود . "