زندگی آن قدر کوتاه است...
که گاهی حیف است دوست داشتن ها را دریغ کنیم...
چقدر خوب میشود اگر دوستی به ما حس خوبی را انتقال داد...
اگر همدم تنهایی مان شد ولبخند بر لبهایمان نشاند...
و باعث دلگرمی مان شد...
ما هم مهربانی را دریغ نکنیم...
و دوست داشتنمان را به زبان بیاوریم...
تا بداند که بودنش چقدر برایمان عزیز است...
چقدر ارزشمند است...
و چقدر حالمان با بودنش خوب است...
قدر بدانیم آدم های خوب زندگی مان را...
زمانی می فهمیم که چقدر بودنشان مهم بود که دیگر نیست...