باز آمدم از چشمه خواب ،
کوزهٔ تر در دستم.
مرغانی می خواندند،
نیلوفر وا می شد.
کوزهٔ تر بشکستم،
در بستم
و در ایوان تماشای تو بنشستم...


👤سهراب سپهری