بی بی های ما پای دار قالی حرف هایی می زدند. می گفتند تار و پودی که زن آبستن ابزار زده باشد شل و وارفته است. فرشی که پیرزن بافته باشد گرم است و برای زمستان خوب است. فرش دختر مجرد تیز رنگ است و چشم را می زند. اما همان ها می گفتند که امان از قالی نوعروس و دختر عاشق...
نقشش هزار راه می برد آدم را. نقشش غلط است. مرغش سر می کند توی گل و گل ش می رود زیر بال و پر مرغ... اما عوضش تا بخواهی جان دارد...